Έτσι κουβέντα να γίνεται...

Κατά τη ταπεινή μου γνώμη ο άνθρωπος είναι το πιο μοναχικό ζώο, απλά όλοι αυτοί οι κανόνες και τα πρέπει τον εξαναγκάζουν να υπομένει, στα πλαίσια του πολιτισμού πάντα, άσχημες καταστάσεις. Μια από αυτές είναι και ο θεσμός του γάμου, του οποίου πραγματικά δεν έχω αντιληφθεί το λόγο ύπαρξης. Η αλήθεια είναι ότι λίγοι είναι αυτοί που έχουν συνειδητοποιήσει για ποιο λόγο επιθυμούν την συμβίωση και ακόμη λιγότεροι αυτοί που έχουν βρει το μυστικό της αρμονικής και ομαλής συμβίωσης. Ο ψυχαναγκασμός αυτός αναπόφευκτα κάποια στιγμή οδηγεί σε βίαιες αντιδράσεις, οι οποίες στη πραγματικότητα γίνονται καθαρά και μόνο για άμυνα, αν και πολλές φορές η άμυνα αυτή, έχει επιθετική μορφή.
Μια γρήγορη ματιά αρκεί για να δει κανείς την απίστευτη έλλειψη σεβασμού που υπάρχει μεταξύ των συμβίων. Ο σεβασμός είναι στάση ζωής, ο σεβασμός είναι έμφυτος. Όταν λοιπόν σέβεσαι το σύντροφο σου φροντίζεις να είσαι ευγενικός μαζί του και να του δείχνεις πόσο πολύ τον εκτιμάς και τον νοιάζεσαι. Από την άλλη χρειάζεται να παρατηρείς διακριτικά, έτσι ώστε μέσα από τη γλώσσα του σώματος να προβλέπεις τις ανάγκες του συντρόφου σου. Επίσης πρέπει να παραδέχεσαι τα λάθη σου και να φροντίζεις να κάνεις αυτοκριτική και όχι κριτική. Τα ψέματα και τα μυστικά δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από όσα υποτίθεται ότι λύνουν. Οι υποσχέσεις που ανταλλάσσονται στο ξεκίνημα μιας σχέσης θα πρέπει να υλοποιηθούν ώστε να δημιουργηθεί κλίμα εμπιστοσύνης και σιγουριάς.
Το ζευγάρι, που έχει καταφέρει τα παραπάνω δηλαδή, που έχει καταφέρει την ουσιαστική επικοινωνία, τότε σίγουρα έχει κατακτήσει την απαραίτητη σεξουαλική οικειότητα μέσω της οποίας θα οδηγηθεί στη ζεστασιά και τη συναισθηματική εγγύτητα.
Πάντα θα υπάρχουν διαφωνίες και συγκρούσεις απλά να θυμόμαστε οτί πάντα υπάρχει ο διάλογος και το καλό κρασί……