Αγάπη πες μου θα έρθεις ποτέ και σε μένα;

Στο πλανήτη Δ, στο σπίτι με τις μαύρες τουλίπες ζει μια κούκλα, τη λένε Β και είναι πάντα θλιμμένη και μόνη. Κάποτε την άκουσα να λέει πως η ζωή της ήταν ένα κουκλοθέατρο, μια φτηνή παραγωγή, με μερικούς ασήμαντους κομπάρσους που διψούσαν για στιγμές λάμψης, με ανθρώπους γεμάτους υποκρισία που ξεπούλησαν τα αισθήματα τους προκειμένου να φτάσούν εκεί που κάνεις άλλός δε θα μπορούσε πότε να τους φτάσει, εκεί που τους έφτασε εκείνη, η σκηνοθέτης της θλίψης…
Κάθε βράδυ ξεκινάει ένα τραγούδι, μα ποτέ δε το τελειώνει γιατί τη πνίγουν οι λυγμοί…Κάθε βράδυ το φεγγάρι χαμηλώνει και φωτίζει τα ματωμένα της μάτια εκείνη το κοιτάζει και ρωτά
Αγάπη πες μου θα έρθεις ποτέ και σε μένα;