Wednesday, May 14, 2008

Η απάντηση στο μανιτάρι

<<Το κείμενο αποτελεί ετεροχρονισμένη απάντηση στο ερώτημα ενός μανιταριού.... Γιατί είμαστε μόνοι;
Θυμάμαι....Το κακό είναι οτί εκείνη τη νύχτα το μανιτάρι δεν ήταν έτοιμο ακόμη για να κοπεί και με δηλητηρίασε......και τότε ήταν, που άκουσα τον Μάλαμα να μου τραγουδά...Ξημερώματα στο δρόμο ρίχνω πετονιά πιάνω τον εαυτό μου και χάνω το μυαλό μου!>>


Τη στιγμή, που ένας άνθρωπος γίνεται συνειδητός, γίνεται μόνος. Όσο μεγαλύτερη είναι η συνειδητότητα τόσο μεγαλύτερη είναι η επίγνωση ότι είσαι μόνος. Η αίσθηση της μοναξιάς είναι η αίσθηση, που έρχεται όταν κανείς διαφεύγει τη μοναχικότητα, όταν δεν είναι έτοιμος να την αποδεχθεί. Αν δεν αποδέχεσαι το γεγονός της μοναχικότητας τότε θα νιώθεις μοναξιά. Αν μπορεί να είσαι μοναχικός έστω και για μια στιγμή, απόλυτα μοναχικός το εγώ πεθαίνει. Ο μοναχικός άνθρωπος είναι συνήθως και αθώος αν και η αληθινή αθωότητα έρχεται μέσα από τη συνηδητή επανάσταση. Αλλά για να γίνεις συνειδητός μέσα στη μοναξιά πρέπει πρώτα να γίνεις συνειδητός μέσα στη σεξουαλική πράξη. Το σεξ είναι σαν ένα καρπούζι, που το σπας και από μέσα ξεπροβάλλει ο έρωτας. Αν δεν υπάρχει συναίσθημα το ίδιο το σεξ θα το βαρεθείς και θα νιώσεις μοναξιά. Πρέπει να μπεις μέσα στο σεξ χωρίς φόβο γιατί ο φόβος δεν οδηγεί πουθενά. Αν πρέπει κανείς να φοβάται κάτι αυτό είναι ο ίδιος ο φόβος.
Σκάψε μέσα στο σεξ και θα βρεις τον έρωτα, μπες βαθύτερα στον έρωτα και θα βρεις την απόλαυση και την αυτογνωσία. Ξέντυσε τη πραγματικότητα, όμως ξέντυσε και σένα....